Dziś podczas podsumowania niedawnego szczytu Rady Europejskiej na forum Parlamentu Europejskiego, przewodniczący frakcji EKR, Ryszrd Legutko, zwrócił uwagę, że mechanizm kandydata wiodącego (spitzenkandidat) jest "nieżywy".

- W traktatach nie ma ani jednego zdania, ani jednego słowa o spitzenkandidat. Widzimy, że podejście wielu osób w polityce europejskiej do zasad i traktatów jest - cóż - niejasne. Pan Timmermans (kandydat wiodący frakcji socjalistów) nie był kandydatem obywateli Europy - był kandydatem establishmentu lewicy. Dobrze, że zniknął. Mam nadzieję, że nie wróci, bo tak naprawdę procedura spitzenkandidat miała zatwierdzić władzę establishmentu w Europie. Nie miała otworzyć przestrzeni politycznej dla ludzi, a wręcz odwrotnie

- powiedział prof. Legutko w europarlamencie, podkreślając, że "PE zawsze ma problemy z poszanowaniem zasad".

Odnosząc się do niedawnego szczytu Rady Europejskiej, Legutko wypomniał szefowi RE, Donaldowi Tuskowi, że "Rada nie ma żadnego prawa, aby informować, kto będzie wiceszefem Komisji Europejskiej".

- To naruszenie traktatu - powiedział.

Podczas szczytu RE padły bowiem deklaracje, że wiceprzewodnictwo w Komisji Europejskiej przypadnie Fransowi Timmermansowi, Marghret Vestager oraz Maroszowi Szefcoviczowi.

- Jest też dobra wiadomość. Silni gracze Europy nie osiągnęli tego, co chcieli - narzucić wszystkim innym państwom swoją koncepcję, licząc że się na to zgodzą. Liczę na to, że zostaną z tego wyciągnięte wnioski, że zmienią się zachowania, w których dwa-trzy rządy będą dyktować rozwiązania i konkretne nazwiska całej Europie

- dodał Ryszard Legutko.

Według procedury spitzenkandidat, którą po raz drugi zastosowano podczas europejskich wyborów, frakcje w Parlamencie Europejskim przedstawiają jednego kandydata wiodącego na ewentualnego przyszłego szefa Komisji Europejskiej. Według założeń, spitzenkandidat frakcji, która zwyciężyła wybory do PE, powinien być najpoważniejszym kandydatem na objęcie przewodnictwa w Berlaymont. W obecnej "układance" stanowisk unijnych odrzucono dwóch wystawionych przez najliczniejsze frakcje kandydatów wiodących - Manfreda Webera (EPL) oraz Fransa Timmermansa (S&D).